Ελένη & Σουζάνα Βουγιουκλή

“Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή“ κυκλοφόρησε το 2009 απο την LEGEND Records


ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
1 . ΩΡΙΑ ΜΟΥ ΡΟΝΤΙΝΕDDA ‐ Παραδοσιακό Κάτω Ιταλίας
2 . ΕΠΩΔΟΣ ΘΡΑΚΗΣ Ι ‐ Παραδοσιακό Θράκης
3 . ΕΠΩΔΟΣ ΘΡΑΚΗΣ ΙΙ ‐ Παραδοσιακό Θράκης
4 . ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ‐ Μουσική προσαρμογή Ελένη & Σουζάνα Βουγιουκλη
5 . CESERINA ‐ Παραδοσιακό Κάτω Ιταλίας
6 . ΤΟ ΤΣΙΑΜΠΑΣΙΝ ‐ Παραδοσιακό Πόντου
7 . ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΜΑΝΑ‐ Υμνος της Μ.Παρασκευής από τον Λίβανο (Μουσική διασκευή Χριστόδουλος Χάλαρης)
8 . RINDINEDDHA SI RINDINI LU MARE ‐ Παραδοσιακό Κάτω Ιταλίας
9 . ΚΑΛΗΝΥΦΤΑ ‐ Παραδοσιακό Κάτω Ιταλίας (Συμμετέχει ο Χρήστος Θηβαίος)
10 . Ο,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΠΩ ΔΕ ΣΕ ΞΕΧΝΩ (του Βασίλη Τσιτσάνη)
11 . ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΟΥΛΙ (του Χρήστου Λεοντή και του Γιώργου Αρμένη)
12 . ΘΡΥΑΛΛΙΔΑ - Θωμάς Βουγιουκλής
13 . ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ ‐ ΤΑΧΤΑΡΙΣΜΑ ‐ Παραδοσιακό Κάτω Ιταλίας
14 . ΛΕ ΛΕ ΛΕ, ΜΑΝΑ ΜΟΥ ‐ Παραδοσιακό Μακεδονίας
15 . ΗΡΘΕ ΒΟΡΙΑΣ, ΗΡΘΕ ΝΟΤΙΑΣ (του Μάνου Χατζιδάκι και του Γιάγκου Αραβαντινού)
16 . EDERLEZI ‐ Παραδοσιακό τσιγγάνικο Γιουγκοσλαβίας, διασκευή Γκόραν Μπρέγκοβιτς

ΕΙΠΑΝ

Eίπαν γι’αυτές:

Οι αδελφές Βουγιουκλή είναι μια ξεχωριστή καλλιτεχνική παρουσία. Με γνώση, με ταλέντο, με ευαισθησία και με ήθος υπηρετούν ένα δύσκολο είδος μουσικής που μας συνδέει με τις μεγάλες στιγμές της μουσικής μας παράδοσης, μας διδάσκει και μας συγκινεί. Πλούσιες, μεστές και καλλιεργημένες οι φωνές τους, με τέχνη και με τεχνική, μ’ ένα ευρύ και καλοδιαλεγμένο ρεπερτόριο αποτελούν μια νέα παρουσία στον μουσικό και καλλιτεχνικό μας χώρο και το κυριότερο, αποτελούν μιαν άλλη πρόταση για το πώς μπορούμε να πλησιάσουμε δημιουργικά και ελκυστικά τη μουσική μας παράδοση. Η απήχηση που έχουν στο κοινό αποδεικνύει του λόγου το αληθές.

Ο Πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού Καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης

 

Πάντα με χαροποιεί η ιδέα των νέων τραγουδιστών που απαλλαγμένοι απο το άγχος για το σουξέ, επιλέγουν το δύσκολο δρόμο της ποιότητας. Εδώ, σ’ αυτό το cd, η Ελένη και Σoυζάνα Βουγιουκλή το αποδεικνύουν έμπρακτα. Τις πρωτοάκουσα, έφηβες ακόμα, το 2001 και τις προσκάλεσα στη συναυλία μου στο Ηρώδειο. Ηταν η πρώτη τους επίσημη παρουσία. Με γοήτευσαν με τις ωραίες φωνές τους και τη γνησιότητα τους. Με χαρά διαπιστώνω πως συνεχίσουν με σοβαρότητα και σεβασμό να υπηρετούν το τραγούδι, το παραδοσιακό και όχι μόνο, το τραγούδι χωρίς σύνορα, μ’ ένα δικό τους ιδιαίτερο τρόπο. Είμαι σίγουρη οτι έχουν πολλά να μας προσφέρουν στο μέλλον.

Μαρία Φαραντούρη

Η Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή είναι δύο κορίτσια νέα, σύγχρονα μα και ώριμα, με ουσιαστική αποδοχή της παράδοσης. Γι’ αυτές η παράδοση δεν είναι μια πανεπιστημιακή κατάκτηση, αλλά τρόπος ζωής, μια φιλική σχέση. Αυτή τη διαπίστωση την έκανα όταν πήγα στο στούντιο να παίξω κιθάρα στα Θρακιώτικα. Και εντυπωσιάστικα με την ευκολία και τον αυθορμητισμό της ερμηνείας τους, όταν ξεκινήσαμε την ηχογράφηση. Πέρα απο τις μουσικές γνώσεις που διαθέτουν, είναι δύο προσωπικότητες με ευρεία καλλιτεχνική κουλτούρα. Κουβαλούν μέσα τους διάφορες χώρες, παγκόσμια ηχοχρώματα και έτσι ερμηνεύουν αβίαστα ένα παραδοσιακό τραγούδι ή ένα της Κάτω Ιταλίας ή ένα τραγούδι του Χατζιδάκι ή του Τσιτσάνη. Εύχομαι να έχουν μια καριέρα που πάντα θα μας εκπλήσσει θετικά και θα μας εντυπωσιάζει, όπως κατάφεραν με αυτό το cd.

Γιάννης Σπάθας

 

Η Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή. Δύο φωνές σμιλευμένες απο το αίσθημα και τη γνώση. Κάνουν παρέμβαση στο ελληνικό τραγούδι. Δύο φωνές που απευθύνονται με ίσιο, καθαρό βλέμμα στην ψυχή, που καταφέρνουν μοναδικά να αναστατώνουν.

Λουδοβίκος των Ανωγείων

 

Τις αδερφές Βουγιουκλή τις συνάντησα πρώτη φορά στη Θράκη κατά τη διάρκεια (2000-2002) των καταγραφών που πραγματοποιούσα εκεί, στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος "Παραδοσιακοί οργανοπαίχτες και τραγουδιστές της Θράκης". Δύο νεαρά κορίτσια, φοιτήτριες τότε, καλλίφωνες και γεμάτες όρεξη και μεράκι για τη μουσική, διαφόρων ειδών, συμπεριλαμβανομένης και της δημοτικής.
Ιδιαιτέρως μάλιστα για την τελευταία, σημείωσα πως ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η αντίληψή τους, η προσέγγιση του παραδοσιακού μέλους που επιχειρούσαν, με εξαιρετικά, από άποψη τεχνικής κι αισθητικής, αποτελέσματα. Χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς αναφορές και συσχετισμούς σε ένα στείρο και συντηρητικό τυπικό που αποξηραίνει την παράδοση γενικά.Ο τρόπος που απέδιδαν τα δημοτικά τραγούδια αντλούσε από το πνεύμα κι όχι από το γράμμα της παράδοσης. Ερευνούσε δηλαδή τις καλλιτεχνικές(ήτοι και πνευματικές) αξίες που μας παρέχει η παλιά μας μουσική, αφήνοντας κατά μέρος την κενή γραφικότητα.
Σημείωσα, τότε, πως, χωρίς αμφιβολία, έχουμε δύο νεαρές καλλιτέχνιδες που υπόσχονται πολλά. Μία σημείωση που πιστεύω πως δεν διαψεύστηκε.

Γιώργος Ε. Παπαδάκης


Ελένη και Σουζάνα, με τις αρχαίες φωνές κοριτσιών καλοτάξιδες, να μας αρμενίζετε στα μήκη και τα πλάτη της γης με το νανούρισμα της μάνας, τα παραμύθια της γιαγιάς, το πάθος της ερωτευμένης αδελφής και το κελαρυστό καλωσόρισμα της φίλης.
Συνεχίστε έτσι να αφουγκράζεστε το μελωδικό μυστικό της συγκίνησης που κρατά "πάντ'ανοιχτά, πάντ'άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μας".

Βίκυ Φλέσσα

 

Ανεπιφύλακτα θα χαρακτήριζα το cd των αδερφών Βουγιουκλή ως μια σπουδή της ανθρώπινης φωνής πάνω στην τέχνη του τραγουδιού, που δεν έχει όρια, τόπο, χρόνο... Για το ποιες είναι οι αδερφές Ελένη και η Σουζάνα Βουγιουκλή θα διαβάσετε παραπάνω, στο δελτίο τύπου. Τις πρωτόδα, προ μηνών, σ' ένα τηλεοπτικό αφιέρωμα στον αειθαλέστατο και μέγιστο παραγωγό Γιώργο Μακράκη, που τους έδωσε την ευκαιρία να βγουν στο προσκήνιο.

Στο πρώτο τους δισκογραφικό βήμα οι αδερφές Βουγιουκλή επέλεξαν τα δύσκολα και, τελικά, κατάφεραν να μας "κερδίσουν" και να μας εντυπωσιάσουν επί της ουσίας. Ηχογράφησαν δεκάξι τραγούδια, που καλύπτουν ένα ευρύτατο φάσμα: παραδοσιακά τα περισσότερα, από την Κάτω Ιταλία, τη Θράκη, τον Πόντο, τη Μακεδονία και την Ήπειρο, αλλά και τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη ("Ό,τι κι αν πω δε σε ξεχνώ"), του Χρήστου Λεοντή ("Ξενιτεμένο μου πουλί"), του Μάνου Χατζιδάκι ("Ήρθε βοριάς, ήρθε νοτιάς"), του Γκόραν Μπρέγκοβιτς (τη διασκευή του στο τσιγγάνικο "Ederlezi"). Θέλω να σταθώ στο "Μάνα μου μάνα", που ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1975 από τον ποντιακής καταγωγής Χρύσανθο στο δίσκο "Δροσουλίτες", με τραγούδια του Χριστόδουλου Χάλαρη σε στίχους του Νίκου Γκάτσου. Ξαφνιάστηκα ευχάριστα που το άκουσα ξανά, γι' αυτό θέλησα να κάνω μια ιδιαίτερη μνεία.

Πως τραγούδησαν οι δύο κοπέλες το υλικό του άλμπουμ; Έξοχα! Με τρόπο που σε καθηλώνει, σε συγκινεί, σε συνεπαίρνει και σε ταξιδεύει... Τι περισσότερο να ζητήσει κανείς από ένα ηχογράφημα; Οι φωνές τους σε απόλυτη αρμονία, γήινες και μαζί "εξωτικές", υπηρετούν με γνώση και σεβασμό το κάθε τραγούδι ξεχωριστά.
Μπράβο τους.


Αλέξης Λιόλης